เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากหยอกล้อกันครู่หนึ่ง พนักงานเสิร์ฟก็เริ่มยกอาหารขึ้นโต๊ะ ไม่มีใครเป็นคนขี้เหนียมอาย หลังจากทักทายปราศรัยกันไปพักหนึ่ง ก็รู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปสู่ยุคนักเรียนที่คุ้นเคยและเป็นกันเองอีกครั้ง
เฝิงเลี่ยงกับหลิวเหอผิงต่างเป็นสายดื่มเหล้าเป็นมาตั้งแต่เด็ก สั่งเบียร์รวดเดียวแปดขวด
ต่อมาหลิวเหอผิงก็เอ่ยขึ้นว่าเมื่อก่อนซ่งจือเหยาเป็น “เจ้าแม่จดหมายรัก” คุยสัพเพเหระจากหัวข้อนี้ไปถึงเรื่องว่าตอนเรียนเคยชอบใคร จากนั้นก็คุยไปเรื่อย ๆ จนถึงเรื่องความรักและสถานภาพสมรสในปัจจุบันของแต่ละคนโดยไม่รู้ตัว
เฝิงเลี่ยงกระหยิ่มยิ้มย่อง “เรื่องของฉันพวกนายบางคนก็น่าจะได้ยินเหลียงเยวี่ยเล่ามาบ้างแล้วมั้ง แฮะ ๆ ภรรยาฉันสวยมากเลยนะ เป็นคนทางใต้ ย้ายมาที่นี่ก็เพื่อมาพึ่งพาญาติน่ะ”
“ภรรยาฉันก็ตัวอวบ ๆ แถมยังคลอดลูกสาวตัวอ้วนจ้ำม่ำให้ฉันยัยหนู น่ารักมากเลย เพิ่งจะสองขวบเอง”