ตอนที่ 215 แน่นอนว่าต้องง้อคุณอยู่แล้ว

ซ่งจือเหยาคิดในใจว่าไม่ช้าก็เร็วเธอคงได้ขำผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนี้จนตายแน่

แต่ละวันมีลูกเล่นเยอะเหลือเกิน แผนการในใจก็เยอะพอกัน

เธอค่อย ๆ ย่องไปดูลูกชายสุดที่รักอย่างไม่รีบร้อน พอเห็นว่าเขาหลับสนิทดีแล้ว จึงผ่อนเสียงให้เบาลงพลางหยิบชุดนอนเดินไปเปลี่ยนในห้องน้ำ ทว่าแน่นอนว่าย่อมเป็นชุดนอนแบบธรรมดาทั่วไป จากนั้นถึงค่อยเดินไปยังห้องนอนรอง

จี้เหวยเซินนั่งพิงอยู่บนเตียง พอเห็นประตูถูกผลักเปิดออกก็ปิดตำราลงทันที ก่อนจะตบที่ว่างข้างกายเบา ๆ “เชิญนั่งครับ”

ซ่งจือเหยากลั้นขำพลางเดินเข้าไป มุดเข้าใต้ผ้าห่มหาท่านั่งพิงที่สบายตัว “เชิญว่ามาได้เลยค่ะ”

จี้เหวยเซินกุมมือเธอไว้พลางสอดประสานนิ้วทั้งสิบเข้าด้วยกัน

ซ่งจือเหยาเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ดึงมือออก