เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยากที่จะปฏิเสธ ซ่งจือเหยารู้สึกสนใจอยู่บ้างจริง ๆ
ดังนั้นไม่นานนัก เธอก็ได้เป็นพยานเห็นกับตาตัวเองว่าอาจารย์จี้ใช้มือซ้ายถือตะเกียบคีบกับข้าว อีกทั้งยังผ่อนคลายสบาย ๆ ยิ่ง ไม่ต่างจากการใช้มือขวาเลยสักนิด
พวกจี้เม่าหลินล้วนกำลังคุยเล่นกันอยู่ ชั่วขณะนั้นจึงไม่ได้มองมาทางนี้
ทว่าจี้โย่วที่นั่งอยู่ระหว่างน้ารองกับน้าชายและได้รับการปรนนิบัติพัดวีเป็นอย่างดี กลับสังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้น สายตาก็ประสานเข้ากับจี้เหวยเซิน
จี้โย่วชะงักไปครู่หนึ่ง คิ้วเล็ก ๆ ขมวดแน่น ใช้สายตาถามพ่อของเขาว่าแอบคิดแผนแกล้งคนอีกแล้วใช่ไหม
จี้เหวยเซินเลิกคิ้วขึ้นอย่างเปิดเผยเป็นธรรมชาติ
จี้โย่วมองไปทางซ่งจือเหยาอีกครั้ง ก็เห็นเธอหลุบตาลงกินข้าวอย่างเงียบ ๆ มุมปากเจือรอยยิ้ม
เจ้าหนูจี้โย่วถอนหายใจออกมาอย่างจนใจเล็กน้อย ก่อนจะฝืนหันหัวกลับมา