กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ระหว่างทางกลับ จี้เฟิงกับจี้เฉินสองพี่น้องเดินรั้งท้ายสุด ก็เริ่มอดไม่ได้ที่จะนินทากันขึ้นมา
จี้เฉินพูดว่า “ฉันรู้สึกว่าพี่สะใภ้พูดมีเหตุผลมาก ตอนแรกที่พี่ใหญ่ตีตัวออกห่างพวกเรา ถ้าพ่อของพวกเราเป็นฝ่ายไปหาพี่ใหญ่เพื่อคุยกัน ปรับความเข้าใจทั้งสองฝ่าย คอยพูดจาดี ๆ อะไรทำนองนั้นล่ะ?”
“ก็เหมือนกับเวลาที่เพื่อนร่วมชั้นในโรงเรียนมีเรื่องขัดแย้งกัน พวกอาจารย์ก็ต้องคอยเกลี้ยกล่อมทั้งสองฝ่าย เพื่อให้พวกเราจับมือคืนดีกันไม่ใช่เหรอ?”
จี้เฟิงพูดว่า “…ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน จะว่าไป พ่อเราก็แซ่จี้ ต่อให้ภรรยาเขาทะเลาะกันกับบ้านสามีแล้วหนีกลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงไป แล้วเขาจะไม่ทำอะไรเลยเหรอ? นั่งรอเฉย ๆ เนี่ยนะ?”