กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไม่ทันรู้ตัว หยางจื่อเซวียนกับจี้โย่วก็เงียบเสียงลงทั้งคู่ จี้โย่วใช้สติสัมปชัญญะเสี้ยวสุดท้าย เอ่ยเสียงเบา ๆ ว่า “แม่ครับ ราตรีสวัสดิ์นะ”
ซ่งจือเหยาก็ตอบกลับอย่างแผ่วเบา “ราตรีสวัสดิ์จ้ะคนเก่ง”
หลังจากนั้นไม่นาน ก็เหลือเพียงเธอคนเดียวที่ยังตื่นอยู่
ซ่งจือเหยาจ้องมองเพดานอย่างเบื่อหน่ายพลางคิดในใจ ต้องเป็นความผิดของจี้เหวยเซินแน่ ๆ
ล้วนเป็นเพราะเขาที่ชอบดึงรั้งเธอทำเรื่องอย่างว่าทีละครึ่งค่อนคืน ถึงทำให้เวลานี้ที่ยังหัวค่ำเกินไปเธอนอนไม่หลับ