เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โซฟาในห้องรับแขกชั้นหนึ่งตัวใหญ่มาก ตอนที่ซ่งจือเหยากับจี้เหวยเซินลงมาข้างล่าง จี้เม่าหลินก็กลับมาถึงแล้ว เขานั่งอยู่ตรงกลางและกำลังคุยกับจี้เสี่ยวจวิน
ทางซ้ายสุดเป็นอารอง อาสาม และลุงเขยนั่งคุยกัน ส่วนทางขวาสุดเป็นอาสะใภ้รอง น้องสาวสามี และลูกสาวสองคนคุยกัน
หลี่ผิงไม่อาจทำตัวแปลกแยกอย่างออกนอกหน้าได้ จึงยกม้านั่งตัวหนึ่งมานั่งข้าง ๆ เพียงแต่แทะเมล็ดแตงเงียบ ๆ คอยเออออรับคำแค่ไม่กี่ประโยคเป็นครั้งคราว
หวังไฉ่เสียกำลังคุยออกรสอยู่กับจี้หมิงอวี๋ พลันเหลือบไปเห็นซ่งจือเหยาเดินลงมา หวังไฉ่เสียจึงเอ่ยขึ้นคำหนึ่ง “ใช่ ๆ ตอนภรรยาของเหวยเซินท้อง ฉันจำได้ว่าก็เคยอาเจียนอยู่ตั้งหลายวันไม่ใช่เหรอ ใช่ไหมล่ะ”
ซ่งจือเหยาเดินเข้าไปนั่งลงอย่างเป็นธรรมชาติ เธอหยิบเมล็ดแตงมากำมือหนึ่งแล้วเข้าร่วมปาร์ตี้สนทนา “ใช่เลยค่ะ อาเจียนอยู่…น่าจะครึ่งเดือนกว่า ๆ ได้มั้งคะ”