ตอนที่ 114 เซินเซินจ๊ะ พวกเราไม่โกรธแล้วนะ

ราวสิบเอ็ดโมง ทั้งสองคนถือกล่องข้าวอะลูมิเนียมในถุงตาข่ายออกจากบ้านไปเอาข้าวที่โรงอาหาร ซ่งจือเหยาขยับเข้าไปใกล้แล้วถามว่า “เมื่อคืนนี้สรุปคุณทายาหรือเปล่าคะ?”

ตอนนั้นเธอสะลึมสะลือ เหนื่อยเกินไป มีภาพจำแค่ว่าบอกให้เขาทายา แล้วก็ต้องนวดด้วย

จี้เหวยเซินกล่าวว่า “ทาแล้ว นวดแล้วด้วย ถือโอกาสนวดเอวให้คุณไปด้วย วันนี้รู้สึกยังไงบ้าง หายเมื่อยล้าลงบ้างไหม?”

ซ่งจือเหยาตกใจอุทานว่า “คุณพระ ถึงว่าวันนี้เอวฉันไม่ค่อยเมื่อยเลย คุณใช้อะไรนวดคะ? ทาอะไรลงไปหรือเปล่า?”

จี้เหวยเซินชะงักไปเล็กน้อยแล้วตอบว่า “น้ำมันดอกคำฝอยครับ”

ดูท่าแล้ว คงต้องซื้อเจ้านี่ตุนไว้ให้เยอะขึ้นอีกหน่อย

แต่ว่า หากต้องใช้บ่อย ๆ ส่วนผสมแบบเดี่ยวน่าจะดีกว่าหรือไม่? อย่างเช่นน้ำมันดอกกุ้ยฮวาอะไรเทือกนั้น

ซื้อมาหลาย ๆ แบบเลยแล้วกัน ถึงเวลาค่อยเปรียบเทียบผลลัพธ์การใช้งานเอา