เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากเงียบงันไปครู่หนึ่ง สีหน้าของจี้เหวยเซินก็ยิ่งดำคล้ำลง “คุณปู่อย่าไปสอนอะไรเลอะเทอะกับเธอเลยครับ ผมเป็นสามีเธอ ไม่ใช่รุ่นหลังของเธอเสียหน่อย”
เขาเรียกชื่อเล่นของเธอได้ และย่อมปฏิบัติต่อเธอในฐานะเด็กสาวที่ต้องการการทะนุถนอมตามใจได้อย่างแน่นอน
แต่ทนไม่ได้เด็ดขาดหากเธอจะมองเขาเป็นเด็กน้อย
พอคิดว่าเธออาจจะแกล้งใช้น้ำเสียงไร้เดียงสาแบบนั้นเรียกชื่อเล่นนี้ออกมา เหมือนกับเวลาที่เรียกชื่อลูกชายของพวกเขา จี้เหวยเซินก็รู้สึกสมองหึ่ง ๆ ไปหมด
จี้เม่าหลินรีบปั้นหน้ายิ้มประจบ พูดว่าใช่ ๆ ปู่แค่แหย่แกเล่นไม่ใช่เหรอ จากนั้นก็เปลี่ยนหัวข้อ “ไม่ใช่สิ ใครบอกแกกันว่าจำเป็นต้องให้ภรรยาแกไปซาบซึ้งในบุญคุณของพ่อแกน่ะ?”
จี้เหวยเซินเอ่ยเสียงเย็น “ลูกชายของคุณปู่ คุณปู่จะไม่รู้ใจหรือครับ? เขาชอบทำตัวอยู่เหนือคนอื่นมาตลอด”