ตอนที่ 96 การขอความเมตตาของเธอเป็นเรื่องหลอกลวง

จะว่าไปแล้ว ซ่งจือเหยาก็ตะลึงกับความสามารถในการฟื้นตัวของตัวเองจริง ๆ

พอนอนเอกเขนกแล้วงีบหลับไปตื่นหนึ่ง ตอนตื่นขึ้นมาเพิ่งจะสิบโมงครึ่ง ทว่าร่างกายกลับรู้สึกมีเรี่ยวแรงแล้ว พอลองก้าวลงจากเตียง ก็มีแค่ช่วงเอวกับท้องน้อยที่ยังเมื่อยล้าอยู่บ้าง แต่ไม่ถึงขั้นขยับตัวไม่ได้แน่นอน

จากนั้น เธอจึงอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเนื้อเรื่องเดิมที่เขียนไว้ ว่าพวกญาติคนอื่น ๆ ต่างแอบอิจฉา บอกว่าคนอย่างเฉินหงคงทำให้เฉียวชิงลู่ลุกจากเตียงไม่ได้ไปทั้งวัน พอคิดถึงตรงนี้ก็อดขำไม่ได้

บทพูดพรรค์นี้เขียนออกมาได้ขัดกับธรรมชาติของมนุษย์สิ้นดี ลุกจากเตียงไม่ไหวทั้งวันเนี่ยนะ? ทำไมกัน ถึงขั้นกระดูกหักเลยหรือไง?

อีกอย่าง ด้วยรูปร่างผอมกะหร่องและสีหน้าของเฉียวชิงลู่ตอนนี้ มองดูก็รู้ว่าโลหิตปราณพร่องและขาดสารอาหาร กะดูคงหนักแค่ราว ๆ 80 จิน ให้เธอทำงานหนักเพิ่มอีกสักหน่อยก็คงเหนื่อยจนปวดเอวเมื่อยหลังแล้วมั้ง!