ตอนที่ 95 หรือไม่คุณก็ทำเองแล้วกัน?

เมื่อวานพอกินข้าวที่ร้านซาลาเปาเสร็จ เฉียวชิงลู่ก็พาหลิวอิงกับเฉียวควนกลับมาที่อาคารห้องรวม

เฉินเฟยเฟยกำลังเอาตะเกียบคุ้ยข้าวในชาม พลางเบะปากอย่างไม่สบอารมณ์ บ่นว่าทำไมถึงเป็นข้าวเหลือที่เอามาจากบ้านอาสองอีกแล้ว เฉียวชิงลู่ก็ไขกุญแจเปิดประตูเข้ามาพอดี

เฉินเฟยเฟยรู้สึกน้อยใจขึ้นมาทันที จึงโผเข้าไปฟ้องเรื่องย่าของเขา

จากนั้น ตงจวี๋ก็ทำเหมือนตอนที่ไปรับเฉินเฟยเฟยที่โรงแรมขนาดเล็ก ยิ้มจนริ้วรอยหางตาโผล่ เรียกได้ว่าเกรงอกเกรงใจ เอ่ยปากถามไถ่ว่ากินอิ่มไหมนอนหลับสบายดีหรือเปล่า

พอหลิวอิงคิดจะพูดเรื่องที่พวกเขาทะเลาะกันขึ้นมาอีก ตงจวี๋ก็ยังคงหลับตาพูดจาไร้สาระ เล่นแง่ไท่เก๊กต่อไป “โธ่ แม่ยายอีกฝ่าย เรื่องของพวกเด็กรุ่นหลังน่ะพวกเราไปก้าวก่ายมากไม่ได้หรอก ชีวิตก็ต้องให้พวกเขาใช้กันเอง ถูกไหมล่ะ?”