ตอนที่ 92 ผู้ชายของฉันไม่ใช่คุณเหรอ?

ระหว่างทางกลับบ้าน จี้เหวยเซินย่อมมองออกว่าลูกชายอารมณ์ไม่ดี แต่ว่า อารมณ์ของเขาเองจะใช้แค่คำว่าแย่มาบรรยายได้อย่างไร?

อีกทั้งเขายังรู้ดี จี้โย่วไม่มีความสุขก็เพราะเขาจู่ ๆ ก็กลับมา

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ต่างคนต่างสงบสติอารมณ์ ต่างคนต่างปรับตัวก็แล้วกัน

การปรับอารมณ์ตนเอง รักษาอารมณ์ให้มั่นคง เป็นบทเรียนที่ลูกผู้ชายต้องเรียนรู้ไม่ช้าก็เร็ว ลูกชายของเขาเรียนรู้ได้เร็วเท่าไร ภายหน้าก็จะยิ่งเสียใจน้อยลงเท่านั้น

ก็นับว่าดีมาก

พอกลับถึงบ้าน ซ่งจือเหยาบอกว่าต้องซื้อเนื้อวัวสับกับซานจา จี้เหวยเซินมองเธอแวบหนึ่ง ในใจพลันบังเกิดความรุ่มร้อนขึ้นมาทันที หมุนตัวจะเดินออกไป “ผมไปซื้อให้ ยังเอาอะไรอีกไหม?”

ซ่งจือเหยาไม่ค่อยวางใจ เดินตามมาถึงหน้าประตู ชะโงกศีรษะถามเสียงเบา “...คุณเดินมากไปหรือเปล่าคะ?”

จี้เหวยเซินส่งสายตาที่บอกให้เธอวางใจมาให้ “ไม่เป็นไร ผมขับรถไป”