กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เพื่อให้จี้โย่วเคี้ยวง่าย ซ่งจือเหยาจึงทำกระทะหนึ่งให้แป้งนุ่มเป็นพิเศษ เธอคีบให้ลูกชายหนึ่งชิ้น แล้วตักโจ๊กข้าวฟ่างถ้วยเล็กให้อีกหนึ่งถ้วย พลางเอ่ยถามเขาเสียงเบา “ไปคุยกับอาเล็กตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอจ๊ะ ทำไมไม่บอกแม่เลยล่ะ?”
ทว่าพอจี้โย่วได้กินเกี๊ยวเนื้อทอดกระทะที่น้ำซุปชุ่มฉ่ำแป้งบางไส้แน่น อารมณ์ก็ดีขึ้นมาก หางตาก็ยกยิ้มขึ้นมา “เพิ่งไปคุยที่ห้องเมื่อกี้นี้เองครับ หนูเอา ‘คุณปู่ช่างคิด’ ให้อาเล็กดู อาเล็กบอกว่าเขามีจิ๊กซอว์ที่ลูกเขยอาวุโสซื้อให้ มันยากนิดหน่อย เลยถามว่าโย่วโย่วจะไปช่วยกัน ‘ใช้ความคิด’ กับเขาได้ไหม”
“…” ซ่งจือเหยามุมปากกระตุก ตอนนี้เธอแทบจะมองคำว่าใช้ความคิดตรง ๆ ไม่ได้แล้ว