ตอนที่ 87 ผู้ใหญ่ให้ เธอรับไว้ก็พอ!

ตกค่ำ จี้เหวยเซินไม่ได้โทรกลับมาอีก ซ่งจือเหยายังคงเฝ้าอยู่ในห้องนอนรองหลังจากจี้โย่วหลับไปแล้ว นอนฟังวิทยุอยู่บนเตียงครู่หนึ่งแล้วก็ดูภาษาอังกฤษแนวคิดใหม่อยู่พักหนึ่ง

จนกระทั่งห้าทุ่ม ง่วงจนทนไม่ไหวจริง ๆ ถึงได้มองโทรศัพท์ลึก ๆ เป็นครั้งสุดท้าย แล้วปิดโคมไฟตั้งโต๊ะกลับไปที่ห้องนอนใหญ่

กลางวันของวันถัดมา ตื่นเช้ากินข้าวเสร็จ ซ่งจือเหยาก็พาจี้โย่วไปเอาผ้าม่านและของต่าง ๆ ที่ตัดเสร็จแล้วที่เมืองสิ่งทอก่อน พอกลับมาก็ซักตากไว้จนเรียบร้อยทั้งหมด

หลังเที่ยงก็โทรศัพท์ไปหาจี้เม่าหลิน บอกว่าเดี๋ยวจะซื้อกับข้าวแล้วแวะไปหา

จี้เม่าหลินเอ่ย “จะซื้อทำไม วันอาทิตย์ไม่ได้บอกแกเหรอว่าโดนปลาเน่าของอาสะใภ้รองแกเหม็นจนทำกับข้าวไม่ได้น่ะ ในตู้เย็นมีเต็มไปหมด…”