กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนเช้าวันอังคารเพิ่งจะหกโมงตรง ซ่งจือเหยาก็ตื่นขึ้นจากความฝันอย่างกะทันหัน ผมเผ้ายุ่งเหยิงเบิกตากว้าง นั่งนิ่งอยู่บนเตียงตั้งนานสองนานก็ยังดึงสติกลับมาไม่ได้
หันไปมองดูลูกชายก็เห็นว่ายังหลับอยู่ จึงกลั้นลมหายใจย่องเบา ๆ ออกไปยังห้องรับแขก
เธอนั่งลงบนโซฟา เทน้ำอุ่นจากกระติกน้ำร้อนมาแก้วหนึ่ง แต่ก็ยังคงเหม่อลอยอยู่บ้าง จนกระทั่งน้ำเย็นชืดถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องดื่ม
จากนั้นก็กุมหน้าอกที่เต้นตึกตัก พลางเริ่มครุ่นคิดถึงความฝันนั้น…
เธอฝันเห็นว่าตำราเล่มนั้นถูกเผาไหม้ในกองเพลิง วอดวายกลายเป็นเถ้าถ่านอย่างหมดจดสิ้นเชิง
นี่เป็นเพราะเฉียวชิงลู่ตื่นรู้แล้วใช่ไหมนะ??