ตอนที่ 85 สี่สิบต้น ๆ วัยกำลังเหมาะแก่การต่อสู้ดิ้นรน

ตอนเย็นวันจันทร์ พอได้ยินเสียงลำโพงกระจายเสียงประกาศว่ามีโทรเลข เจียงหมิ่นซิ่วก็รีบใช้ให้สองพี่น้องไปเอาที่คณะกรรมการหมู่บ้าน พอกลับมาถึงข้าวเย็นก็สุกพอดี ทว่าทุกคนกลับเอาแต่นั่งล้อมโต๊ะกับข้าวในเรือนใหญ่โดยไม่มีใครรีบร้อนลงมือคีบตะเกียบ

เจียงหมิ่นซิ่วแกะออกดูพร้อมกับซ่งเจิ้น ซ่งอันหรานร้อนใจจนต้องเบียดหัวเข้ามา “โธ่ พ่อกับแม่อ่านตัวหนังสือออกหมดหรือเปล่า หนูอ่านให้ฟังดีกว่าน่า!”

เจียงหมิ่นซิ่วปรายตาค้อนใส่เธอ “ทำไมล่ะ พวกแกเรียนรู้ก้าวหน้า แล้วพวกฉันจะก้าวหน้าบ้างไม่ได้หรือไง? สองปีนี้ฉันกับพ่อแกก็รู้หนังสือเพิ่มขึ้นตั้งเยอะ อีกอย่างโทรเลขมันไม่ใช่จดหมายเสียหน่อย จะเขียนอะไรได้เยอะแยะเชียว?”

“นี่ไง ไม่ใช่พูดถึงเรื่องของพวกแกสองคน… หือ?! พวกแกย้ายโรงเรียน?!” เธอเบิกตากว้างจ้องบรรทัดหนึ่งบนโทรเลข “ไหนบอกว่าแค่อันหรานย้ายโรงเรียนคนเดียวไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงได้ย้ายแม้กระทั่งต้าเหนียนด้วยล่ะ?!”