เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้น ซ่งจือเหยาตั้งใจทำให้ตัวเองยุ่งเข้าไว้ เธอตื่นแต่เช้าเข้าครัวทำอาหารเช้า มีแพนเค้กไข่ กับข้าวคลุก โจ๊กข้าวฟ่างพุทราจีนที่เคี่ยวจนได้ที่ พาน้องจี้โย่วกินเสร็จก็เริ่มอ่านหนังสือทันที
ตำรามัธยมปลายเธอไม่ต้องอ่านแล้ว จึงเริ่มเรียนภาษาอังกฤษแนวคิดใหม่ด้วยตัวเอง พอถึงเวลาราวสิบโมงครึ่ง เธอก็นึกครึ้มขึ้นมากะทันหัน หลังจากสวมเสื้อผ้าให้ลูกชายเรียบร้อย มือใหญ่ก็จูงมือน้อยพากันไปเดินเที่ยวตลาดสด
ของในตู้เย็นที่บ้านเหลือไม่มากแล้ว เธอยังคงชอบความรู้สึกที่ได้ยัดของจนแน่นเอี้ยดมากกว่า แบบนั้นถึงจะดูเหมือนชีวิตมีความคึกคักและมีกลิ่นอายชีวิตคนจริง ๆ
ไปถึงตลาดก็กว้านซื้อยกใหญ่ จนสองมือหิ้วไม่ไหวแล้วถึงได้กลับบ้าน
มื้อเที่ยงวันทำกับข้าวจานใหญ่สองอย่าง ให้จี้โย่วกินจนปากน้อย ๆ มันแวววับ หรี่ตาลงด้วยความพึงพอใจเป็นที่สุด ซ่งจือเหยายังนึกว่าเขาเริ่มง่วงอีกแล้ว จึงถามขึ้นว่า “โย่วโย่ว อยากนอนกลางวันไหมจ๊ะ แม่พาไปนอนกลางวันเอาไหม”