กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากจัดการให้สองแม่ลูกเฉียวชิงลู่เข้าพักใน “โรงแรมลี่หมิน” เรียบร้อยแล้ว ซ่งจือเหยาก็รีบร้อนจะกลับบ้าน เจ้าตัวน้อยของเธอจะต้องเฝ้ารอคอยอย่างใจจดใจจ่ออยู่แน่ ๆ ฟ้ามืดสนิทแล้ว ตอนเด็ก ๆ พอฟ้ามืดเธอก็ไม่อยากก้าวขาออกจากบ้านเลย รู้สึกขาดความปลอดภัย
ก่อนจะออกจากห้อง อาศัยจังหวะที่หวังหย่าเจวียนเดินนำออกไปก่อน ซ่งจือเหยาก็รีบลดเสียงกระซิบว่า “ฉันเห็นสองแม่ลูกคู่หนึ่งตรงหน้าห้างสรรพสินค้าเมื่อสองวันก่อน ดูเหมือนจะเป็นแม่กับน้องชายนาย อาจจะใช่หรือไม่ใช่ก็ได้นะ! ก็ฉันไม่เคยเห็นพวกเขานี่นา… เอาเป็นว่าฉันคิดว่าบอกนายไว้สักคำน่าจะดีกว่า”