ตอนที่ 79 ทำได้ยอดเยี่ยมมาก!!

ราวสองทุ่ม ขณะที่พวกซ่งจือเหยากำลังนอนเอกเขนกบนโซฟาพลางแทะเมล็ดแตง แกะส้ม คุยเล่นกันอยู่นั้น จ้าวหลานก็มองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่ทันตั้งตัว ร้องอุทานออกมาคำหนึ่งแล้วยืดตัวตรงขึ้น “เกล็ดหิมะเริ่มโปรยลงมาแล้วหรือเปล่าน่ะ?”

“เอ๋? จริงหรือ?” หวังหย่าเจวียนสวมรองเท้าแตะแล้ววิ่งไปเปิดประตูนอกชานดู “แม่เจ้าโว้ย จริงด้วยแฮะ!”

“จือเหยา ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไปรับโย่วโย่วกลับมาจากบ้านจ้าวหลานเถอะ อย่ารอจนหิมะตกหนักกว่านี้เลย พวกเราก็คุยกันพอสมควรแล้ว หลานจื่อ พวกเราสองคนมาเก็บกวาดกันเถอะ”

“ได้!” จ้าวหลานลุกขึ้นพลางกล่าว “เธอก็ไม่ต้องขยับแล้วนะโหย่วหรง ผ้าขี้ริ้วอยู่ในห้องครัวใช่ไหม?”