เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ก๊อก ๆ”
ประตูห้องนอนรองพลันถูกเคาะขึ้น แฝงความลังเลอยู่หลายส่วน “...เหวยเซิน คุณเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จหรือยังคะ?”
พอกินข้าวเสร็จเขาก็เข้าห้องไปเปลี่ยนเป็นชุดนอน
จี้เหวยเซินสังเกตเห็นความผิดปกติในชั่วพริบตา เห็นได้ชัดว่าเวลานี้ภรรยาของฉันของเขาน่าจะต้องการเขาอย่างยิ่ง
เขาจึงเดินไม่กี่ก้าวไปเปิดประตู “มีอะไรเหรอครับ?”
ซ่งจือเหยารู้สึกว่าอาจเป็นเพราะประจำเดือนมา เลยรู้สึกว่าในใจกระสับกระส่ายอยู่บ้าง แถมความรู้สึกนั้นยังไม่ยอมหายไป อยากหาเขามาคุยด้วยเป็นพิเศษ จึงเอ่ยความรู้สึกของตนออกมาตรง ๆ “อืม ฉันก็พูดไม่ถูกค่ะ ไม่รู้เป็นยังไง รู้สึกในใจมันค้าง ๆ คา ๆ ว้าวุ่นใจยังไงไม่รู้”
จี้เหวยเซินดึงเธอเข้ามา นั่งลงข้างเตียง แล้วเอ่ยเรียบ ๆ “ลองเล่ามาให้ละเอียดสิครับว่าว้าวุ่นยังไง”