กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทว่า วันถัดมาราว ๆ เก้าโมงเช้าเศษ จี้เหวยเซินก็พลันได้รับสายโทรศัพท์ เบื้องบนต้องการให้เขาเดินทางไปทำงานด่วน น่าจะต้องรอจนถึงสัปดาห์หน้าถึงจะกลับมาได้
จี้เหวยเซินตัวสั่นสะท้านดังสนั่นในใจขึ้นมาทันที แล้วก็นิ่งเงียบไป
หัวหน้าทางปลายสายยังนึกว่าสัญญาณมือถือไม่ดี “ฮัลโหล เหวยเซิน ได้ยินไหม”
จี้เหวยเซินเอ่ยอย่างยากลำบาก “…ครับ ได้ยินแล้ว ตั๋วรถรอบกี่โมงครับ”
“หกโมงเช้าวันพรุ่งนี้ ช่วงนี้ปลายปีจองตั๋วยาก ทางเราก็รีบด่วน นี่ถือว่าให้สิทธิพิเศษแก่พวกเราแล้วนะ”
จี้เหวยเซิน “ไม่เป็นไรครับ ทราบแล้ว”
วางสายเสร็จ เขาก็จุดบุหรี่ขึ้นสูบอย่างกระวนกระวาย สูดเข้าไปคำใหญ่ ในใจย้ำเน้นอย่างหนักแน่นอีกครั้งว่า เขาจะต้องทำเอาให้พออย่างเด็ดขาด