กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มื้อเย็นซ่งจือเหยาทอดมะเขือยาวประกบไส้เนื้อกับลูกชิ้นหัวไชเท้า ทำแผ่นแป้งจี่ แล้วยังทำยำอีกอย่างพร้อมกับต้มโจ๊กข้าวฟ่าง
มื้อนั้นทำให้จี้เม่าหลินกินอย่างเอร็ดอร่อยเหลือเกิน เขาเอาแผ่นแป้งห่อเนื้อกับลูกชิ้นหัวไชเท้าโดยตรง ไม่นานก็ฟาดแผ่นแป้งลงท้องไปแผ่นหนึ่ง
จี้โย่วจ้องตาของจี้เม่าหลินแล้วจู่ ๆ ก็ถามขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “คุณปู่ทวดครับ ทำไมตาถึงแดง ๆ ล่ะครับ?” สายตาของจี้เหวยเซินจึงมองตามไปด้วย
“...แค่ก ๆ!” จี้เม่าหลินเกือบจะสำลักโจ๊ก
ซ่งจือเหยากลั้นหัวเราะอย่างยากลำบาก เอ่ยอธิบายอย่างทุลักทุเลว่า “คุณปู่ทวดอายุมากแล้วน่ะจ๊ะ ตาเลยแห้งง่าย”
จี้เหวยเซินพูดว่า “อีกเดี๋ยวชงชาดอกเบญจมาศดื่มสักหน่อยครับ”