กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จูบที่ไม่อาจหลบพ้นทาบทับลงมาฉับพลัน สมุดแบบฝึกหัดถูกปัดคว่ำตกลงบนพื้น เธอแทบจะถูกเขากักขังบดเบียดไว้กับพนักหัวเตียง แผ่นอกที่เปลือยเปล่าและทวีความร้อนผ่าวแนบชิดติดกัน หัวใจเต้นดังตุบ ๆ ประสานกันไม่ผิดเพี้ยน
จากนั้นมือก็ถูกคว้าไว้แล้วดึงสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อกล้ามของเขา ริมฝีปากที่บดเบลอพัวพันกันยิ่งยั่วเย้าให้ทรมานใจ ซ่งจือเหยารู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว หากเป็นแบบนี้ต่อไปอีกนิดเธอต้องยอมแพ้แน่ ๆ…
ไม่ได้เด็ดขาด!! เธอจะแพ้ไม่ได้!
เธอออกแรงดันอกเขาออกไปได้เล็กน้อย พลางเบือนหน้าหนี “ฉันไม่ทำ หลบไปนะ!”
“คุณเองก็อยากแท้ ๆ” แผงอกของจี้เหวยเซินกระเพื่อมขึ้นลงถี่รัว ตรงกระดูกไหปลาร้าที่ได้รูปชัดเจนกลับแดงเรื่อไปหมด ดูเปี่ยมอารมณ์และเซ็กซี่อย่างยิ่ง
ซ่งจือเหยาหลับตาแน่นราวกับถูกลวก “…คุณนั่นแหละที่อยากยิ่งกว่า!”
จี้เหวยเซินตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “อยาก ให้ไหมล่ะ?”