กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้นจี้เหวยเซินไปทำงาน พวกเขาจึงต้องนั่งรถเมล์ไปสถาบันการละคร ซ่งรุ่ยเหนียนถามหลานชายคนโตว่าเหนื่อยไหม ถ้าเหนื่อยให้แม่พาน้ารองของหนูไป น้าชายจะอยู่บ้านกับหนูเอง จี้โย่วบอกว่าไม่เหนื่อย จะไปด้วย
ซ่งรุ่ยเหนียนหัวเราะ “ยีนพ่อกับแม่ของหนูนี่มันแข็งแกร่งจริง ๆ ร่างกายแข็งแรงกันทั้งนั้น ตัวแค่นี้แต่ไม่กลัวเหนื่อยเลยนะเนี่ย”
ซ่งอันหราน “คุณปู่ของพี่เขยยีนก็ต้องดีด้วยสิ ท่านเป็นถึงอดีตผู้บัญชาการอาวุโสนะ สมัยหนุ่ม ๆ ถือปืนออกรบของจริง จะไม่ดีได้ยังไงกัน”
ซ่งจือเหยาชะงักไปครู่หนึ่ง ในใจพลันฉุกคิดขึ้นมา ทางฝั่งคุณปู่บังคับให้ทุกคนไปหาในวันอาทิตย์ วันธรรมดาไม่ได้เรียกร้อง ก็เลยแทบไม่มีใครไปเลย