ตอนที่ 45 ที่แท้เขาไม่ดื่มเหล้าก็พูดจาหวานเลี่ยนเป็นด้วยเหรอเนี่ย อ๊าก! !

ราวสามทุ่มอีกครั้ง ซ่งจือเหยาขยับพื้นที่ให้ทั้งสามคนเล็กน้อย ปิดโคมไฟตั้งโต๊ะ อุ้มชุดนอนไปเปลี่ยนในห้องน้ำ แล้วเดินไปหยิบแอปเปิ้ลโกลเดนลูกหนึ่งกับช้อนคันหนึ่งในห้องครัว

เธอเคาะประตูห้องนอนรองสองครั้ง ไม่นานจี้เหวยเซินก็มาเปิด พอเธอเดินเข้าไป ก็เห็นกางเกงชั้นในสามตัวพาดอยู่บนแผงทำความร้อนข้างเตียงพอดี

สามตัวที่เธอเพิ่งซักให้เขาในห้องน้ำนั่นแหละ

ซ่งจือเหยาหันหน้ากลับมา ท่าทางดูเป็นธรรมชาติมากแล้ว ทำราวกับมองไม่เห็น ในเมื่อซักก็ซักไปแล้ว ซักเสร็จก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรแปลกสักนิด

เขานั่งลงหน้าโต๊ะหนังสือ หยิบพู่กันขึ้นมา “เธอนอนก่อนเถอะ ผมยังต้องทำต่ออีกสักพัก”

หมอนของทั้งสองคนบนเตียงยังอยู่ที่เดิม ตอนกลางวันก็ไม่ได้หยิบกลับไป