ตอนที่ 44 กางเกงในน่ะ ซักให้หน่อยสิ

พอกินข้าวเสร็จจี้เหวยเซินก็เอ่ยทักทายแล้วกลับไปทำงานที่ห้องนอนรองต่อ ซ่งอันหรานกับซ่งรุ่ยเหนียนรู้สึกเกรงใจมาก คิดว่าพี่เขยต้องมีธุระให้สะสางอยู่แน่ ๆ แต่กลับยังลางานหนึ่งวันเพื่อพาพวกเขาไปเที่ยวชมโรงเรียน

ซ่งจือเหยาบอกว่าจะล้างชาม ทั้งสองคนก็ไม่ยอมให้เธอทำ พากันเบียดอยู่หน้าอ่างน้ำกับแท่นเตา เธอเก็บอันนี้ฉันล้างอันนั้น

ซ่งจือเหยามองแผ่นหลังของพวกเขาทั้งสองคน ในใจรู้สึกอบอุ่นระคนตื้นตันอย่างบอกไม่ถูก จึงนั่งลงบนม้านั่งตรงมุมห้องแล้วมองดูเงียบ ๆ ข้าง ๆ ยังมีอีกคนหนึ่ง จี้โย่วกอดหนังสือคุณปู่ช่างคิดเล่มนั้นนั่งอยู่ข้างเธอ

นั่งไปได้สักพักก็ลุกขึ้นยืน “...คุณแม่ หนูอิ่มจนแน่นท้องแล้ว ขอยืนดูนะ” พูดจบยังเรอเอิ๊กออกมาเบา ๆ

ซ่งจือเหยาเอ็นดูเหลือเกิน กัดแก้มเล็ก ๆ ของเขาไปทีหนึ่ง “ได้ งั้นก็ยืนสักพักนะ”