ตอนที่ 43 เป็นไปไม่ได้ แม่นายไม่แลหรอก

จี้เหวยเซินรู้ตัวว่าตัวเองทำเรื่องโง่เง่าอีกแล้ว

ก็แค่นักเรียนวิทยาลัยอาชีวศึกษาไม่กี่คนเข้ามาทักทายภรรยาของเขา อารมณ์ดี ๆ ก็พลันมลายหายไปในทันที

เขาหงุดหงิดมาก และพยายามควบคุมตัวเองอย่างสุดความสามารถแล้ว ทว่าพอเอ่ยปาก แม้แต่ตัวเองยังจับความรู้สึกขุ่นเคืองในน้ำเสียงได้

ยังดีที่ดูเหมือนจะมีเพียงซ่งจือเหยาที่รับรู้ได้ ส่วนอันหรานกับต้าเหนียนไม่ได้สังเกตเห็น จี้เหวยเซินจึงเตือนสติตัวเองให้หนักขึ้นว่า พอได้แล้ว ความไม่สบอารมณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ถือเป็นความต้องการครอบครองตามประสาลูกผู้ชาย จะมากไปกว่านี้ไม่ได้อีก

หากเกินเลยไปกว่านี้ มันจะดูแย่เอามาก ๆ

ยิ่งนึกถึงสายตาที่สบกับพ่อตาตอนออกจากชนบท นั่นหมายถึงเรื่องที่แล้วมาจะไม่ถือสาหาความ และเมื่อกลับไปแล้วจะไม่ทำให้หญิงสาวของเขาต้องลำบากใจเด็ดขาด…