เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งจือเหยาอยู่เป็นเพื่อนในห้องของจี้โย่วจนเกือบสามทุ่มถึงได้ตาแดงก่ำเดินออกมา
เขาถูกเธอกอดกล่อมจนหลับไปตั้งแต่สิบกว่านาทีก่อนแล้ว แต่มือน้อย ๆ คู่นั้นยังคงจับเสื้อตรงหน้าอกของเธอเอาไว้แน่น
ซ่งจือเหยาก้าวไปหันมองกลับไป ยืนตรงประตูมองลอดร่องประตูอยู่นานสองนาน ถึงได้รีบไปห้องน้ำ ใช้น้ำเย็นล้างตา
กลับเข้าห้องได้ไม่นาน จี้เหวยเซินก็กอดหมอนมาเคาะประตูห้องเบา ๆ ตรงเวลาเป๊ะ
“เข้ามาเถอะค่ะ” ซ่งจือเหยากดเสียงต่ำ
เธอเข้าไปอยู่ในผ้าห่มแล้ว
จี้เหวยเซินผลักประตูเข้ามา เดินอ้อมไปอีกฝั่งถึงขึ้นเตียง ซ่งจือเหยาพลันนึกขึ้นได้ว่าเธอเปลี่ยนกางเกงไปตัวหนึ่ง ตัวเมื่อกี้มีกลิ่นควันน้ำมันติดอยู่นิดหน่อย จึงตั้งท่าจะลงไปเอา
เธอเป็นคนมือไว เอาไปใส่ในเครื่องซักผ้าแล้ว
นึกไม่ถึงว่าพอเพิ่งจะขยับตัว เสียง “กริ๊ก” ดังขึ้น ในห้องก็มืดสนิท!
“??”