ตอนที่ 19 ปกป้องแม่ของลูกฉัน สมเหตุสมผลดี

ระหว่างทาง ซ่งจือเหยาอดไม่ได้ที่จะนึกย้อนถึงเนื้อเรื่อง

ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่า นักเขียนบ้า ๆ คนนี้ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นผู้ชายหรือเปล่า แถมยังต้องเป็นผู้ชายที่เกลียดผู้หญิงเอามาก ๆ แน่

ต่อให้เป็นผู้หญิง ก็คงเป็นพวกที่จงเกลียดจงชังเพศเดียวกันสุด ๆ

พอลองมาคิดดูดี ๆ ตัวร้ายในนิยายเรื่องนี้ร้อยละแปดสิบเก้าสิบล้วนเป็นผู้หญิงทั้งนั้น ให้ตายสิ ทำไมกัน เขียนให้มีตัวร้ายเป็นผู้ชายสักสองสามคนมันจะตายหรือไง

แล้วก็ยังมีนางเอกตัวจริงเฉียวชิงลู่กับพ่อพระเอกเฉินหงนั่นอีก

การพรรณนาถึงความรู้สึกและการกระทำของสองคนนั้นน่ะหวานเลี่ยนจนเอียน เรื่องไม่มีอะไรก็มีแต่ฉันรักคุณ คุณรักฉัน…

แต่พอกวาดสายตาดูเนื้อเรื่องคร่าว ๆ ในมุมมองของซ่งจือเหยากลับรู้สึกว่าเฉียวชิงลู่นี่เหนื่อยเอาเรื่องเหมือนกัน