ตอนที่ 20 หวานดี

ตอนที่ซ่งจือเหยาเดินเข้าห้องครัวมานั้น อาสะใภ้รองหวังไฉ่เสียกำลังสุมหัวนินทากับจี้เสี่ยวอวิ๋นลูกสาวของเธออยู่พอดี

จี้เสี่ยวอวิ๋นปีนี้อายุยี่สิบสองไล่เลี่ยกับซ่งจือเหยา แววตาคู่นั้นมีหนามแหลมเหมือนแม่ของเธอไม่มีผิด พอเห็นซ่งจือเหยาเดินเข้ามาก็เหลือบตามองค้อน แล้วสะกิดแม่ของเธอทีหนึ่ง

“สะกิดฉันทำไม”

หวังไฉ่เสียกลับส่งเสียงดังขึ้นมาหลายส่วน “ฉันไม่ได้โกหกตอแหลเสียหน่อย ชิ ที่พูดน่ะเรื่องจริงทั้งนั้น”

ส่วนอาสะใภ้สามหลี่ผิงก็ง่วนอยู่กับงานของตัวเองอยู่ด้านข้าง ไม่ได้เข้าร่วมวงสนทนาด้วย

เธอเองก็ดูถูกซ่งจือเหยาเช่นกัน แต่ก็มองข้ามหัวอาสะใภ้รองหวังไฉ่เสียด้วยเหมือนกัน เธอเป็นครูภาษาจีนของโรงเรียนมัธยมศึกษาที่สอง จึงค่อนข้างมีความเย่อหยิ่งถือตัวของพวกปัญญาชนอยู่พอสมควร