กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พี่น้องสองสาวเพิ่งเบียดกันคุยได้ไม่นานเท่าไร ก็โดนเจียงหมิ่นซิ่วผลักหัวจับได้คาหนังคาเขา “อะไรกันยะ? พวกแกสองคนมานัดติดต่อสายลับพรรคใต้ดินกันหรือไง? ต่อให้เป็นการนัดพบ ห้องที่บ้านเรามันไม่พอหรือไง?”
“ถึงต้องมาเบียดคุยกันตรงมุมอับตรอกนี้น่ะ?”
“อ๊ะ ไม่มีค่ะ ไม่มี!”
ซ่งอันหรานกลัวว่าเจียงหมิ่นซิ่วจะเห็นว่าตาตัวเองแดงแล้วต้องซักไซ้ไล่เลียงไม่หยุด ฟึ่บเดียวก็วิ่งหนีหายไปเลย
ทว่าซ่งจือเหยาที่กำลังจะตามไปติด ๆ กลับถูกเจียงหมิ่นซิ่วยื่นมือมาดึงรั้งไว้ “แกอย่าเพิ่งไป พอดีเลย ยืมสถานที่ตรงนี้แม่จะได้คุยเปิดอกเรื่องแม่ลูกกับแกสักหน่อย”
“อ๋อ ๆ… งั้นก็คุยสิคะ”
แม้จะอยากถามเหลือเกินว่าแล้วทำไมถึงกลับไปคุยที่บ้านไม่ได้ล่ะ
ทว่าประโยคถัดมาของเจียงหมิ่นซิ่วก็คือ “เมื่อคืนนี้ตกลงได้จัดกันหรือยัง?”