ตอนที่ 6 มีแรงเหลือเฟือจริง ๆ

“……คุณดื่มไหวเหรอคะ?”

ซ่งจือเหยาพอนึกดูดี ๆ เหมือนจะไม่เคยเห็นจี้เหวยเซินดื่มเหล้าเลยสักนิด

“อ้าว? ไม่จริงมั้งพี่? ปกติพี่เขยผมต้องมีงานสังสรรค์เข้าสังคมบ้างไม่ใช่เหรอ?”

ซ่งรุ่ยเหนียนเห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อ เขายิ้มเจ้าเล่ห์พลางสะกิดซ่งจือเหยา “พี่สาวคนโตพูดความจริงมาเถอะ ที่ทำอยู่นี่คือออกตัวปกป้องใช่ไหมล่ะ?”

“ไม่ใช่ เดี๋ยวก่อนนะนาย”

ซ่งจือเหยาเพิ่งนึกขึ้นได้ “ซ่งรุ่ยเหนียน บรรลุนิติภาวะแล้วหรือไงถึงจะมาดื่มเหล้า?”

“ใครอนุญาตให้นายดื่ม นายอนุญาตตัวเองงั้นสิ?”

เธอปั้นหน้าตึง จู่ ๆ สีหน้าก็ฉายแววจริงจังเข้มงวดขึ้นมาหลายส่วน