เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 400 เมี่ยวเมี่ยวคิดถึงฉันไหม?
เหล่าเทวมนุษย์ที่เดินทางมาจากเขตเทวมนุษย์ย่อมเห็นปรากฏการณ์ประหลาดมากมายบนท้องฟ้าเช่นกัน แต่ในใจพวกเขาไม่ได้เกิดความรู้สึกแปลกประหลาดแบบผู้รอดชีวิตทั่วไป มีเพียงความโกรธแค้นเท่านั้น!
ต่อให้ผืนดินแห่งนี้เป็นสถานที่ที่ผู้มีบาปมาชดใช้กรรมและรับทุกข์ ต่อให้ร่างนี้เคยแปดเปื้อนด้วยบาป รัศมีของพระพุทธองค์ไม่อาบไล้โลกใบนี้อีกต่อไป พวกเขาก็ยังโกรธจนไฟลุกโชน สาบานว่าจะให้ผู้กระทำการอันไม่บริสุทธิ์นี้ชดใช้!
บุรุษเกราะทองสามคนยืนอยู่ข้างศพของอสูรกายหกปีก ชูไม้เท้าประกอบพิธีไว้ในมือ ปากบริกรรมคาถา คล้ายกำลังทำการผนึกหรือชำระล้างบางอย่าง
คนที่เหลือกำลังตามหาร่องรอยของพวกผู้ลบหลู่ โดยเฉพาะหอคอยทะลวงสวรรค์ที่กล้าโจมตีเทวมนุษย์ ช่างมีบาปมหันต์!
ไม่ไกลออกไป เมื่อเห็นว่าวิกฤตคลี่คลายแล้ว เหล่าคนจากหอคอยทะลวงสวรรค์ที่กลับมาเตรียมเก็บเกี่ยวของรางวัลก็หน้าตึงเขียวคล้ำ