เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 401 แลกเปลี่ยนข้อมูล
ชิงโย่วค่อย ๆ ตื่นขึ้นบนเตียงนุ่มนิ่มขนาดใหญ่ในนครหนู รอบข้างมีเสียงพูดคุยอื้ออึง คล้ายมีคนกำลังพูดเรื่องอะไรบางอย่าง แต่เธอที่ยังสะลึมสะลือฟังไม่รู้เรื่อง
ในหัวของแม่หนูน้อยยังมีแต่เค้กชิ้นเล็ก ๆ ที่กินในความฝันก่อนหน้านี้
สิ่งที่เรียกว่าครีมรสหวานหอมนั่น เธอยังลืมรสชาติแสนอร่อยของมันไม่ได้จนถึงตอนนี้ ช่างเป็นรสชาติที่บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้จริง ๆ!
ว่าแต่ครีมคืออะไร? เค้กคืออะไร?
ทำไมฉันถึงฝันแบบนี้นะ? แปลกจัง
สาวน้อยลูบหัวแล้วลุกขึ้นนั่ง เบื้องหน้าเป็นผนังที่ไม่คุ้นตา เธอลองคลำพรมใต้ร่าง ดูเหมือนจะเป็นขนของสัตว์ร้ายบางชนิด นอกจากในฝันแล้ว เธอไม่เคยสัมผัสอะไรที่นุ่มขนาดนี้มาก่อน
เดี๋ยวก่อน! ทำไมฉันถึงหลับไป? ก่อนหน้านี้กำลังทำอะไรอยู่นะ?
ชิงโย่วสะดุ้งขึ้นมาทันที พี่ข่งปิง พี่ซ่านโม่!
เธอกำลังจะลุกขึ้น แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดที่คุ้นเคย เสียงของข่งปิงดังขึ้นข้างหู “ตื่นแล้วหรือโย่วโย่ว อยากกินอะไรไหม?”