เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 349 “ความแข็งแกร่ง”ของข่งปิง (นี่คือบทของเมื่อวาน)
บทสนทนาต่อเนื่องระหว่างคนทั้งสอง ทำให้ซ่านโม่เข้าใจพวกเขาและโลกวันสิ้นสูญแห่งนี้มากขึ้น
เจ้าเมืองไม่ใช่ผู้รอดชีวิตในแดนรกร้างอย่างที่เธอจินตนาการไว้ เขาไม่ได้มีนิสัยฉุนเฉียว แถมยังสุภาพมากด้วย
เพื่อให้บรรลุเป้าหมายของตัวเอง เขาถึงกับนั่งลงอย่างใจเย็นเพื่อหารือเรื่องความร่วมมือกับศัตรูที่ต้องสงสัยว่าฆ่าน้องชายลูกพี่ลูกน้องของเขา
ใจกว้างถึงเพียงนี้ มิน่าถึงสร้างเมืองแบบนี้ขึ้นมาได้ในแดนรกร้าง หากอยู่บนโลก คนแบบเขาคงสร้างความสำเร็จได้ไม่น้อย
ข่งปิงเองก็ทำให้เธอประหลาดใจเช่นกัน
ตลอดทางที่ผ่านมา หญิงสาวคนนี้ให้ความรู้สึกกับเธอว่าเป็นคนมองโลกในแง่ดี ไร้เดียงสา และเข้มแข็ง แถมยังดูทึ่ม ๆ อยู่บ้าง แต่จากการประชันเชาวน์กับเจ้าเมือง เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้ไร้เดียงสาอย่างที่แสดงออก
หรือจะพูดว่า คนที่ใช้ชีวิตอย่างรุ่งโรจน์ในโลกวันสิ้นสูญอันพิกลพิการแห่งนี้ จะเป็นคนไร้เดียงสาบริสุทธิ์ได้อย่างไร?
แม้แต่ชิงโย่ว...