เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 350 ดูเหมือนฉันจะก่อเรื่องเข้าแล้ว
ในโลกซากปรักหักพังแห่งนี้ มีคนที่รู้ที่มาของอัญมณีเม็ดนี้อยู่เพียงหยิบมือ
พูดง่าย ๆ ก็คือ คนที่เคยไปที่นั่นแทบตายกันหมด
ที่นั่นคือหุบผามรณะ
มีข่าวลือว่า ผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงไปที่นั่นแล้วกลับออกมา จะได้รับพลังที่เหนือจินตนาการ
มันตั้งอยู่ในหุบผาแห่งหนึ่ง ไม่มีใครรู้ว่าหุบผานั้นก่อตัวขึ้นได้อย่างไร ภายในปกคลุมด้วยหมอกดำ ซึ่งเกิดจากความนึกคิดของคนจำนวนนับไม่ถ้วนหลังตาย ผู้ที่จิตใจไม่เข้มแข็ง เพียงสัมผัสมันก็จะถูกกลืนกินและหลอมรวม ไม่มีวันเดินออกมาได้อีก
แต่นั่นเป็นเพียงก้าวแรก หากเข้าไปลึกกว่านั้น อสุรกายข้างในก็น่าสะพรึงกลัวจนเกินสามัญสำนึก บางตัวถึงขั้นไม่อาจมองเห็นรูปร่าง บางครั้งแค่เหยียบเห็ดหรือมอสสักแผ่นก็ถึงแก่ความตาย แม้แต่การพูดคุยหรือหายใจก็ต้องระมัดระวัง
ทุกสิ่งรอบตัวอาจพรากชีวิตคนได้ทุกเมื่อ บางคนถูกความน่าสะพรึงกลัวกลืนกินไปแล้วด้วยซ้ำ แต่ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตายไปแล้ว
สถานที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ กลับซ่อนสิ่งที่งดงามที่สุดในโลกไว้ ณ ใจกลาง