กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 234 ‘อารามผี’
เมื่อจิตสำนึกสลายไป ลูกบอลหินก้อนนี้จึงมีความทรงจำเก็บไว้ไม่มาก มีเพียงเรื่องบางอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงหลัง
แต่แค่นี้ก็พอแล้ว
เหตุผลที่เทพมารรวบรวมศรัทธา…
หลีอินเงยหน้ามองไปกลางโถงใหญ่ พระพุทธรูปยังคงนั่งอยู่ที่เดิม แต่ดวงตาบนมือแตกสลายไปแล้ว
นี่คือสื่อกลางที่นายใช้รวบรวมศรัทธาเหรอ? คิดจะอาศัยมันบรรลุเทพ?
หรือว่ามันไม่อยากเข้าไปยุ่งกับความวุ่นวายในโลกมนุษย์อีกแล้วจริง ๆ อยากแค่รอให้กาลเวลาสิ้นสุดลงเงียบ ๆ ในดินแดนบริสุทธิ์ที่ผู้คนลืมเลือนแห่งนี้?
เป็นไปไม่ได้ ถ้าเป็นแบบนั้นจริง มันคงไม่ส่งเผ่าบริวารของตัวเองไปติดต่อกับคนในหมู่บ้านตงเซิ่ง
คงไม่ปนเปื้อนหรือแทนที่พระทั้งหมดในอาราม
คงไม่ก่อโศกนาฏกรรมขึ้นในเมืองใกล้ ๆ