เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 235 เกิดเรื่องแล้ว
แหล่งความร้อนทั้งหมดอยู่ในท่าคุกเข่าสวดภาวนา คร่าว ๆ แล้วมีมากกว่าพันคน
มีแหล่งความร้อนลักษณะนี้รวมกลุ่มกันอยู่หลายจุด กระจายตามอาคารต่าง ๆ
ต้องเป็นชาวเมืองนี้แน่ ๆ!
เมื่อนึกได้เช่นนั้น เธอก็ดีใจขึ้นมา รีบบอกให้หลีอินพาพวกเธอบินไปที่นั่น
อาคารที่ปรากฏตรงหน้าคือโรงพยาบาลในเรื่องเล่า
เป็นอย่างที่ชายชราบอก ที่นี่ยังคงติดแถบผนึกเอาไว้จนถึงตอนนี้ แต่ตำแหน่งของแหล่งความร้อนบ่งบอกว่าอยู่ภายในโรงพยาบาล
ภายในโรงพยาบาลตอนนี้ไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว กลับดูคล้ายวัดแห่งหนึ่ง ตรงกลางประดิษฐานพระพุทธรูปองค์ใหญ่ นั่นคือพระพุทธรูปที่มีดวงตางอกบนฝ่ามือ ซึ่งเป็นร่างอวตารของเทพมารพันเนตร
รอบพระพุทธรูปมีชาวเมืองกลุ่มหนึ่งคุกเข่าอยู่ แววตาเหม่อลอย ปากพึมพำไม่หยุด ดูเหมือนพวกเขาจะถูกเทพมารควบคุมจนสิ้นเชิงและสูญเสียสำนึกของตัวเองไปแล้ว
เมื่อเห็นภาพนี้ เซี่ยอวิ๋นเซียวก็ขมวดคิ้ว “ในเมื่อเทพมารพันเนตรมีความสามารถควบคุมคนอื่นอยู่แล้ว ทำไมยังต้องไปชักชวนเผ่าบริวารที่หมู่บ้านตงเซิ่งอีก?”