เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 233 เทพมารพันเนตร
ทั้งสามมองไปทางที่เธอชี้ เห็นคนหนุ่มสาวที่ฟังเรื่องอยู่ตรงเชิงเขาหลายคนกำลังจะปีนกำแพงเข้าไปในอารามชั้นในของอารามจิ้งฉาน พวกเขาลับ ๆ ล่อ ๆ คอยหันกลับไปมองเป็นระยะ กลัวว่าจะมีคนเห็น
พวกเขาวางแผนกันไว้แล้วว่า ขอแค่ปีนเข้าไปในอารามชั้นในได้ ก็จะตรงไปหาเจ้าอาวาส ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องฝากตัวเป็นศิษย์ให้สำเร็จ
อนาคตของพวกเขาขึ้นอยู่กับการเสี่ยงครั้งนี้แล้ว!
พวกเขาท่องในใจ ก้าวเท้าหนักแน่นขึ้น แม้ท่าทางจะงุ่มง่ามไปบ้าง แต่ความมุ่งมั่นนั้นเห็นได้ชัด
ทว่าในวินาทีที่พวกเขากำลังจะถึงขอบกำแพง อากาศพลันอบอวลด้วยความเย็นเยียบชวนใจสั่น ราวกับมีดวงตานับไม่ถ้วนกำลังจ้องมองพวกเขาจากด้านหลังอย่างเงียบงัน
“หยุด!” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังระเบิดขึ้นข้างหู ทั้งสามแข็งค้างอยู่กับที่อย่างห้ามไม่ได้ ใบหน้าซีดเผือด พวกเขาหันกลับไป เห็นชายชราในจีวรสีเทาคนหนึ่งมายืนอยู่ด้านหลังตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ดวงตาลึกล้ำคู่นั้นราวกับมองทะลุจิตใจ ทำให้ผู้คนเกิดความยำเกรง