เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 183 การอพยพและปฏิบัติการ
เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายคุ้นเคยจากด้านหลัง หนิงจู๋ก็รู้สึกผ่อนคลายไปทั้งร่าง แม้แต่บาดแผลก็ไม่เจ็บเท่าเดิม
เธอก้มลงมอง
เอ๊ะ? แผลฉันล่ะ? หายดีหมดแล้วหรือ?
ไม่ว่าจะเป็นไหล่ที่ถูกแทงทะลุ แขนขวาที่หัก หรือว่า…
เธอก้มลงมองอีกครั้ง คุณยายข้างบ้านที่เมื่อครู่ยังกัดน่องเธอไว้แน่น ตอนนี้กลับหายไปไร้ร่องรอย
แผลที่น่องก็หายดีแล้ว เหลือเพียงรูกลม ๆ สองสามรูบนขากางเกงกับรอยฟันจาง ๆ
หลีอินเองก็กำลังตรวจดูบาดแผลของหนิงจู๋ พอเห็นว่าเธอไม่ได้บาดเจ็บมากนักก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่รูบนเสื้อผ้าพวกนี้เกิดจากอะไร?
ถึงอย่างนั้นหลีอินก็ถอดเสื้อนอกของตัวเองอย่างใส่ใจ แล้วคลุมให้เธอ
เพียงแต่เสื้อของเธอตัวเล็กไปหน่อย พอสวมบนตัวอาจู๋ที่รูปร่างดีแล้วกลับดูเหมือนเสื้อกล้าม