เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 182 โศกนาฏกรรม
เมื่อเห็นภาพนี้ หนิงจู๋สูดหายใจลึกแล้วตะโกนสุดเสียง “ปิดประตู! รีบปิดประตู!!!”
ทันทีที่เธอตะโกน อสูรบิดเบี้ยวรูปร่างต่าง ๆ ก็พุ่งเข้าใส่เธอด้วยความเร็วราวภูตผี แต่หนิงจู๋ไม่ถอยแม้แต่น้อย
เจ้าหน้าที่ฝ่ายรบกำลังต่อสู้อยู่แนวหน้า เธออาจช่วยอะไรไม่ได้ แต่แนวหลังนี้ เธอสาบานว่าจะปกป้องไว้ให้ได้ แม้ต้องตายก็ตาม!
ขวานดับเพลิงในมือเปล่งประกายสีเงิน เธอไม่รู้ว่าขวานนี้คืออะไร ทำไมถึงประหลาดเช่นนี้ ทำไมถึงสร้างความเสียหายถึงชีวิตให้สิ่งมีชีวิตผิดธรรมชาติได้ แต่ตอนนี้มันเป็นที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียวของเธอจริง ๆ
พลังงานในร่างไหลเข้าสู่กล้ามเนื้ออย่างบ้าคลั่ง แสงสีเงินปรากฏขึ้นบนผิวกาย ฉาบร่างเธอไว้ราวกับเทพสงคราม
“ผัวะ!” อสูรตัวแรกถูกหนิงจู๋ฟันขาดเป็นสองท่อนอย่างแม่นยำ น้ำหนองสีดำกระเซ็นกระจาย แต่อสูรอีกมากมายกำลังเข้ามาใกล้ ล้อมเธอไว้ทุกด้าน ร่างของหนิงจู๋เคลื่อนไหวว่องไวท่ามกลางราตรี ทุกครั้งที่ขวานฟาดลงจะมีเสียงทึบหนักกับเสียงร้องโหยหวนของอสูรตามมา
โถงด้านหลังวุ่นวายไปหมด ประชาชนที่อาเย่พากลับมากรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกแล้ววิ่งหนีกันไปทั่ว ไม่ว่าหนิงจู๋จะตะโกนเรียกอย่างไร ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาปิดประตูสำนักกิจการเหนือธรรมชาติ
หนิงจู๋จินตนาการออกแล้วว่า หากมีอสูรหลุดเข้าไปแม้แต่ตัวเดียว ผลที่ตามมาจะเลวร้ายเกินคาด สิ่งมีชีวิตบิดเบี้ยวพวกนี้มีทั้งพละกำลัง ความเร็ว และรูปร่างชวนคลื่นไส้ เหนือกว่าภูตผีปีศาจทุกชนิดที่เธอเคยเห็นมา