กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 289 (ตอนปลาย)
กู้ชิงอวี่หยิบจดหมายฉบับหนึ่งออกมาส่งให้
"ข้าจำได้ว่านางเป็นแค่หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ไยจึงเข้าตาเจ้าได้"
เสิ่นเจาก็คือฮูหยินโจวคนก่อน
หลังจากนายท่านโจวตาย นางก็กลับไปใช้ชื่อแซ่เดิมของตน
แม้จะเป็นเพียงชื่อแซ่เรียบง่าย ทว่ากลับเป็นตัวแทนว่าต่อจากนี้นางจะมีชีวิตอยู่เพื่อตนเอง มิใช่กาฝากของใครอีกต่อไป
นางไม่ใช่ฮูหยินของใคร และภายหน้าก็จะไม่ใช่แม่ของใครทั้งสิ้น จะเป็นเพียงเสิ่นเจา เป็นตัวของตัวเอง
"ท่านราชครู ท่านประเมินอิทธิพลของตนเองต่ำเกินไปแล้ว"
การที่เฉียวชีพำนักอยู่ที่จวนสกุลโจว ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลกลใด ย่อมไม่มีใครกล้ามองข้าม
ชื่อของเสิ่นเจาจึงไปเข้าตาคนบางกลุ่มอย่างช่วยไม่ได้ และส่งต่อมาถึงหูนางในที่สุด