กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290
พอหลงจู๊ลงไปด้านล่าง ภายใต้สายตาละห้อยละเหี่ยของต้วนเริ่นเฟิง นางจึงจำต้องหยิบเอาวัตถุดิบมาชดเชยส่วนที่เพิ่งสั่งให้ยกไปเมื่อครู่
"เฉียวชี กลับบ้านคราวนี้เจ้าจะอยู่นานแค่ไหนหรือ ข้าเช่าเรือนอยู่แถวหมู่บ้านข้างเคียงหมู่บ้านหลีฮวาเอาไว้ ว่างๆ จะได้ไปนั่งจิบชาพูดคุยกัน..."
"ข้ายังสาว ไม่คิดว่าจะมีเรื่องคุยกับตาแก่อย่างเจ้าหรอกนะ"
เฉียวชีเอ่ยปฏิเสธไปตรงๆ
อย่าคิดว่านางไม่รู้ จุดประสงค์แท้จริงก็แค่อยากมาเนียนขอดื่มชาฟรีเท่านั้น
"แล้วข้าเล่า แล้วข้าล่ะ ข้ายังหนุ่มกว่าเขานะ แถมยังเข้าใจความคิดของคนหนุ่มสาวตั้งเยอะ"
ผู้อาวุโสหกตระกูลต้วนได้จังหวะก็รีบเสนอหน้าขึ้นมาบ้าง
เฉียวชี "..."