กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205
เฉียวชีช้อนสายตาขึ้นมอง ความหวาดผวาบนใบหน้าของหญิงชุดขาวมิได้ต่างอันใดกับคนทั่วไปเลยแม้แต่น้อย
นางยังนึกว่าคนพวกนี้ที่มาจาก ‘อู้อิ่น’ จะเป็นยอดคนเร้นกายที่ไม่กินคาวเลือดโลกีย์เสียอีก
ดูท่าตอนนี้ พวกเขาก็ไม่ได้ต่างจากคนธรรมดาทั่วไป ยังคงรู้จักกลัว หวาดผวา และเคียดแค้น...
“ไม่! อย่าฆ่าข้า ข้าพูดแล้ว ข้าจะพูดทั้งหมด อย่าฆ่าข้าเลย...”
หญิงชุดขาวส่ายหน้าอย่างตื่นตระหนก ละล่ำละลักอ้อนวอนขอชีวิต
ชายผู้เป็นหัวหน้าตวาดลั่นขึ้นทันที “หลิ่วซวี่! เจ้ากล้าบอกคนนอกอย่างนั้นหรือ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่หรือไม่ เจ้าอยากโดนลงทัณฑ์หรือไร!”
“จุ๊ๆ ดูท่ามีดคงยังไม่ตกลงบนตัวเจ้าสินะ”
เพียงพริบตาเดียวเฉียวชีก็มายืนอยู่ตรงหน้าชายผู้เป็นหัวหน้าอีกครา