กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 206
เฉียวชีผายมือทั้งสองข้างออก ก่อนจะลงมือสังหารพวกเขาทีละคนท่ามกลางแววตาหวาดผวา
ซากศพที่เหลือถูกโยนให้บุปผามารกระหายเลือดกินจนหมด คราบโลหิตจางหายไปอย่างรวดเร็วภายใต้สายฝนที่เทกระหน่ำ กระทั่งไม่หลงเหลือร่องรอยให้เห็นอีก
ขณะหมุนเข็มทิศในมือเล่น นางก็พลันรู้สึกกลัดกลุ้มขึ้นมาบ้างแล้ว
คนพวกนี้ตายกันหมด แล้วการพบปะของสามแคว้นที่จะถึงนี้จะเล่นละครต่ออย่างไรกัน?
เมื่อปลดม่านพลังออก เรื่องราวที่เกิดขึ้นที่นี่ก็ไม่มีคนภายนอกล่วงรู้แม้แต่คนเดียว
สายฝนด้านนอกไม่ได้โหมกระหน่ำเหมือนตอนแรกแล้ว ทว่ายังคงโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย
ท้องฟ้าที่มืดครึ้มกลับทำให้จิตใจของผู้คนปลอดโปร่งโล่งสบายเป็นพิเศษ
ช่วงเวลาต่อจากนั้น เฉียวชีจึงทำพิธีขอฝนให้ดินแดนแห่งนี้อีกครา ก่อนจะมุ่งหน้าจากไป