กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163
เฉียวชีเพียงปรายตามองอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะสั่งให้สาวใช้ข้างกายเก็บของทั้งหมดไป
"อืม ข้ารู้แล้ว"
"ทำไม ยังมีเรื่องอื่นอีกหรือ?"
เมื่อเห็นว่าหวังฝูยังไม่ยอมถอยออกไป นางจึงเลิกคิ้วถามขึ้นอีกประโยค
หวังฝูรีบแย้มยิ้มทันควัน "เป็นเช่นนี้ขอรับ วันนี้คนข้างล่างเพิ่งส่งอาหารทะเลสดๆ เข้ามา หากแม่นางโปรดปราน มื้อเที่ยงจะได้สั่งให้พวกเขาจัดเตรียมไว้ให้"
"อืม เตรียมไว้เถอะ"
"ขอรับ"
หวังฝูยิ้มจนตาหยีแล้วจึงล่าถอยออกไปทันที
ไม่นานนัก ในเรือนหลิวหลีก็ไร้คนนอก เหลือเพียงสาวใช้ทั้งสี่