กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153
ซือถูถงจือชะงักไป จากนั้นก็เลือกที่จะปิดปากเงียบ หลุบตาลงราวกับยอมรับชะตากรรม
เฉียวจิ่วรินน้ำชาร้อนส่งให้เฉียวชีอย่างรู้ใจ นางจิบไปหนึ่งคำ ไม่สนใจว่าซือถูถงจือจะคิดอย่างไร แล้วเอ่ยต่อเอง “เดิมทีพวกเจ้าไม่ได้ใส่ใจฟางเสี่ยวเหลียนเลยแม้แต่น้อย นางก็แค่มดปลวกตัวหนึ่ง จะอยู่หรือตายขึ้นอยู่กับความคิดชั่ววูบของเจ้าเท่านั้น”
“แต่พอรู้ว่าข้ากับท่านหญิงเสียงอวิ้นเข้าเมืองมา พวกเจ้าก็เปลี่ยนแผนการ ใช้คำให้การของนางมาเปิดโปงความชั่วช้าของจูฉาน...”
ซือถูถงจือเงยหน้าขึ้น สบตากับเฉียวชีตรงๆ “เจ้าคงพูดผิดไปกระมัง ตอนที่ข้าสั่งให้คนโยนฟางเสี่ยวเหลียนทิ้งไป นางก็ตายไปแล้ว”
“ฮ่าๆๆ นี่แหละคือความแยบยลของเจ้า”
เฉียวชีอดไม่ได้ที่จะปรบมือให้