เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151
“คารวะท่านหญิงเสียงอวิ้นเจ้าค่ะ...”
ฮูหยินจูนำเหล่าฮูหยินและคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์แห่งเมืองเหมิงเฮยทำความเคารพเฉียวจิ่ว
เฉียวจิ่วเพียงขานรับในลำคอเบาๆ คำหนึ่ง ก่อนจะให้เสี่ยวเถาประคองเดินผ่านหน้าทุกคนเข้าไปด้านใน
ผ้าเช็ดหน้าในมือของฮูหยินจูพลันถูกกำแน่น แววตาฉายแววกระอักกระอ่วนวูบหนึ่ง
ในหมู่สตรีชนชั้นสูง แม้จะไม่ชอบใจเพียงใด ก็ไม่เคยมีผู้ใดแสดงออกโจ่งแจ้งถึงเพียงนี้
อีกทั้งเมืองเหมิงเฮยยังเป็นจุดยุทธศาสตร์ชายแดน แม้จูฉานจะเป็นเพียงเจ้าเมือง แต่กระทั่งท่านอ๋องบางพระองค์เมื่อมาถึงยังต้องให้เกียรติเขาอย่างยิ่ง นี่นับเป็นครั้งแรกที่นางต้องมาทนรับการหยามเกียรติเช่นนี้
ทว่าอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นถึงท่านหญิง ซ้ำยังเป็นท่านหญิงขั้นสองขั้นเอก สูงศักดิ์กว่าองค์หญิงทั่วไปเสียอีก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเป็นคนโปรดของเบื้องบน