กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150
หญิงผู้นี้มีนามว่าฟางเสี่ยวเหลียน อาศัยอยู่กับสามีในเพิงพักที่สร้างขึ้นลวกๆ แถบตอนเหนือของเมือง
อากาศหนาวเหน็บ ซ้ำที่บ้านยังแทบไม่มีข้าวสารกรอกหม้อ นางกับสามีจึงพากันไปยังเนินป่าช้านอกเมือง หวังว่าจะพอหาของมีค่ากลับมาได้บ้าง
ก่อนหน้านี้เคยมีคนเก็บกำไลเงินได้จากเนินป่าช้า
หากไม่มีของมีค่าจริงๆ ได้เสื้อนวมสักตัวก็ยังดี
ทว่ากลับต้องมาพบเห็นภาพอันน่าสะพรึงกลัวเข้า
ทั้งคู่เห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังขุดศพขึ้นมาจากเนินป่าช้า ไม่ว่าจะเป็นซากศพเน่าเปื่อยหรือยังไม่เน่า แม้กระทั่งโครงกระดูกก็ยังถูกขุดขึ้นมาขนไป
หลังจากนั้นไม่นาน ทางตอนเหนือของเมืองก็มีคนมาตั้งโรงทานแจกข้าวต้ม นางกับสามีจึงได้รับหมั่นโถวมาคนละสองลูก