กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149
เสี่ยวเถาไม่รอให้ต้องสั่ง พุ่งทะยานร่างไปข้างหน้าคว้าตัวคนผู้นั้นกลับมาในพริบตา
"เมื่อครู่ก็เห็นเจ้าทำท่าทางลับๆ ล่อๆ อยู่แถวนี้แล้ว บอกมา ใครส่งเจ้ามา"
เสี่ยวเถาโยนคนผู้นั้นลงกับพื้น ทุกคนถึงได้มองเห็นชัดเจนว่านี่คือชายผอมแห้งคนหนึ่ง เนื้อตัวมอมแมมซอมซ่อตั้งแต่หัวจรดเท้า สวมเสื้อผ้าขาดวิ่น เพื่อกันหนาว ด้านในจึงยัดฟางข้าวเอาไว้จนแน่นเอี้ยด
"ใคร ใครทำท่าลับๆ ล่อๆ กัน พวกเจ้ามาเซ่นไหว้ได้ แล้วข้าจะมาเซ่นไหว้บ้างไม่ได้หรืออย่างไร"
ชายผอมแห้งเชิดคอเถียงข้างๆ คูๆ
เสี่ยวเถาไม่ยอมอ่อนข้อ ชักมีดสั้นเล่มหนึ่งออกมาพาดไว้ที่คอของเขาทันที
"เหอะ ข้าชักอยากจะดูนักว่าปากของเจ้าจะแข็ง หรือว่าคอของเจ้าจะแข็งกว่ากัน"
"อ๊าก! อย่า! ข้าบอกแล้ว ข้าบอกหมดแล้ว..."