กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56
เฉียวชีปรายตามองคนพวกนั้น ก่อนจะถีบเฉิงเยี่ยนถิงกระเด็นออกไปในเท้าเดียว
เฉิงเยี่ยนถิงที่ในสายตาของคนตระกูลเฉิงเคยสง่างามดั่งเทพเซียน ยามนี้กลับไม่ต่างจากเศษผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่งที่ถูกใครจะย่ำยีอย่างไรก็ได้
"กรี๊ดดด พี่ใหญ่ นังสารเลว ข้าจะตีเจ้าให้ตาย!"
เฉิงเยียนเอ๋อร์กรีดร้องพลางพุ่งเข้ามา ทว่าเฉียวชีกลับตบฉาดเดียวจนอีกฝ่ายหมุนคว้างอยู่กับที่
พอโดนฝ่ามือนี้เข้าไป นางก็สงบปากสงบคำลงทันควัน ได้แต่หดหัวเหมือนนกคุ่มซุกอยู่ในอ้อมอกสาวใช้ ร้องไห้ยังไม่กล้าส่งเสียงดัง
เฉิงเม่ยเอ๋อร์เองก็ตกใจจนตัวสั่นงันงก ทว่ายังคงกัดฟันเค้นเสียงซักไซ้
ตระกูลเฉิงของนางอย่างไรเสียก็เป็นตระกูลที่มีหน้ามีตาในเมืองหลวงของมณฑล เคยถูกเหยียดหยามเช่นนี้เสียที่ไหน